Kris Defoort, Nic Thys, Lander Gyselinck, Guillaume Orti en Veronika Harcsa. De schuldigen zijn genoemd. Ze brachten een ode aan het leven, in duizenden kronkelende dimensies aan jazzklanken. De uitgang van de Concertzaal leek nog nooit zo ver weg. Of misschien was dat omdat ik niet weg wou? Muzikaal gevangenschap. Hemels!

Lander Gyselinck was er ook. Je weet wel, die jongen van op teevee. En hij stond er in een sterk ritmisch front met bassist Nic Thys. Speels floot Veronika Harcsa haar melodieën. Ze vloog net niet weg. Saxofonist Guillaume Orti zong met haar mee. Kris Defoort smolt het geheel samen. En wat voor een geheel!  De noten vielen, bouwden zichzelf weer op. Onze oren werden groter. Ons hoofd groeide en vulde de Concertzaal tot aan het plafond en het podium. Want ja, Lander was er.

Kris Defoort: piano
Nicolas Thys: elektrische bas
Lander Gyselinck: drums
Guillaume Orti: altsaxofoon
Veronica Harcsa: zang
Peter Verhelst: tekst

 

Tekst Anne Verbeure
Foto Tim Theo Deceuninck