Hij is pas achttien, zit in zijn tweede bachelor piano bij Jan Michiels en komt al 15 jaar naar het Concertgebouw. Alexander Declercq vertelt vol overgave over zijn liefde voor klassieke muziek.

Inspiratie, ontspanning, bijleren

Ik ben nog maar 18 jaar, maar kom al naar concerten van toen ik ongeveer drie jaar was. Natuurlijk was dit aanvankelijk door mijn ouders, maar ik deed het steeds meer op eigen initiatief. Nu help ik hén ondertussen met het maken van de keuzes. (lachend) Voor dit seizoen hebben we al vijftig tickets geboekt. Dat is inderdaad bijna elke week of soms meerdere malen per week. Maar het programma spreekt ons enorm aan.

Voor mij staat het Concertgebouw dan ook voor een combinatie van inspiratie, ontspanning en blijvend bijleren. Ik leer zo veel andere dingen wanneer ik naar een concert ga dan in de wekelijkse muziekles. Elk concert is anders. Elke muzikant heeft een eigen visie.

SASK-feesten

De ervaringen in het Concertgebouw die me het meeste zijn bijgebleven zijn sowieso de ‘SASK-feesten’. Om de twee jaar organiseerde mijn middelbare school een event in het Concertgebouw. Het is fantastisch om voor zo’n volle zaal te kunnen spelen. Ik heb dit drie keer kunnen doen en het werd elke keer toffer. Ik had ook de eer piano te mogen spelen tijdens het slotevent van Acoustic Power. Heerlijk was dat.

Tranen in de ogen

Onlangs zag ik Alexander Melnikov aan het werk in het Eerste pianoconcerto van Shostakovich. Ik vond dit geweldig. Samen met Lukáš Vondrácek is hij mijn favoriete pianist op dit moment. Hij acteert op alle vlakken op het podium, al vanaf het begin dat hij opkomt. Ik denk dat Shostakovich trots zou zijn als hij iemand zijn stuk op die manier zou zien uitvoeren. Ik had het gevoel dat Shostakovich via Melnikov sprak.

Daarnaast ben ik ook vol lof over Vondrácek. Ik zag hem in het Concertgebouw op het laureatenconcert van de Koningin Elisabethwedstrijd van 2016. Ik had het gevoel dat hij de muziek zo goed begreep dat het leek alsof hij de muziek (her)componeerde. Hij zorgt voor een speciale overdracht die niet te beschrijven is, waardoor de hele zaal met tranen in de ogen en vol verwondering naar hem kijkt.

Verjaardagswensen

Ik wens het Concertgebouw een jonger publiek toe dat niet alleen komt omdat het ‘moet’. Daarvoor hoeft het programma niet te veranderen, maar wel de visie en de mentaliteit van de jongeren.

Het publiek wens ik nog meer genot toe. Ik hoop dat élke persoon die naar een concert gaat een onvergetelijk moment beleeft, ook al is die persoon minder geïnteresseerd in die muziek. En uiteraard wens ik ze de allerbeste muziek en muzikanten toe! Gelukkige verjaardag, Concertgebouw!