Enkele jaren geleden deed een gerucht de ronde:‘Alexei Lubimov stopt met concerteren’. En toch is net deze pianist de spilfiguur tijdens het Domein Lubimov: drie concerten met een indrukwekkend divers programma en een hele rist klavierinstrumenten.

Wat was er aan de hand? Waarom overwoog de nochtans zo gretige musicus om het concertleven vaarwel te zeggen? ‘Ik had het bijzonder lastig met de muziekindustrie. Iedereen speelt alsmaar weer dezelfde muziek van Beethoven, Schubert en andere toppers’, aldus Lubimov. ‘Ik kon en wilde niet langer meedraaien in die molen. Als ik vandaag toch nog op het podium sta, dan is dat omdat ik dankzij die crisis andere zinvolle pistes ontdekt heb.’

‘Enerzijds zie ik het als een taak om goede onbekende muziek aan het publiek voor te stellen. Vandaar dat er tijdens het eerste concert in Brugge kamermuziek van Pavel Karmanov op het programma staat. Wist je dat je Karmanovs naam niet eens terugvindt in The New Grove Dictionary of Music and Musicians? Jammer genoeg investeert onze Russische overheid niet in de promotie van eigen componisten. Iedereen moet maar voor zichzelf opkomen. Dat is nu net een gevecht dat ik graag voer.’

‘Anderzijds maak ik van mijn eigen naambekendheid gebruik om jonge artiesten mee op internationale podia te krijgen. Met mijn oudleerling Alexei Zuev ben ik al voor de tweede keer in Brugge. Hij behoort tot de meest volmaakte musici die ik ken. Zijn hele zijn is doordrongen van muziek. Hij is een bijzonder intelligent iemand die alle muzikale en technische moeilijkheden beheerst. Bovendien voelt hij zich behalve in klassiek repertoire ook thuis in jazz en rock. Met hem speel ik muziek voor twee piano’s. Ook de jonge musici van de Studio for New Music Moscow, met wie ik het eerste concert speel, behoren tot de categorie ‘het ontdekken waard’.’

10_11_StudioNewMusic2

Behalve als concertpianist is Lubimov ook actief als professor aan het conservatorium van Moskou. ‘In het pianodepartement van ons conservatorium worden enkel moderne instrumenten bespeeld. Jullie kennen het bejubelde Russische klavierspel wel: een volle en ronde toon en een diep toucher. Ik werkechter in het departement voor historische uitvoeringspraktijk waar we het uitgebreide klavierrepertoire op een veel genuanceerdere en flexibelere manier benaderen.’

‘Als tiener al was ik uit op ongewone ontdekkingen.’

‘En dus voelde ik me in de eerste plaats aangetrokken tot oude en nieuwe muziek. De Russische mentaliteit en muzikale cultuur wil dat er vooral nadruk ligt op 19e- en vroeg-20e-eeuwse muziek. Maar tijdens mijn studies al had ik het helemaal niet voor Tchaikovsky, Rachmaninov en Liszt. Achteraf heb ik beseft dat ik wel interesse had voor de romantische taal, maar dat ik het vooral moeilijk had met de wollige en pathetische manier waarop dat repertoire uitgevoerd werd. Tijdens mijn studiejaren aan het conservatorium was ik dus zonder twijfel een rare snuiter. Maar mijn leraars lieten me begaan. Ik hield vooral van Bach, Mozart, Schubert, Brahms en Stravinsky. Achteraf gezien besefte ik dat ik wellicht toch sneller een flexibele manier van spelen had verworven indien ik me niet afgeschermd had van het romantische repertoire.’

Laat duidelijk zijn dat Lubimov intussen zowat de meest flexibele pianist op aarde is. Met het allergrootste gemak switcht hij van repertoire en instrument. Het concert van zondagnamiddag belooft daarvan een treffende illustratie te worden. Lubimov speelt er repertoire van Carl Philipp Emanuel Bach tot en met de late Beethoven en gebruikt daarvoor twee verschillende instrumenten. ‘Ik wilde van dit concert een zo divers mogelijke gebeurtenis maken met zo uiteenlopend mogelijke instrumenten. Vandaar mijn keuze voor een Tangentenflügel en een Engelse pianoforte. Dat zijn twee instrumenten die bij componisten een heel eigen type van muziek losgeweekt hebben.’

Elise Simoens